De stille kracht van Landstede

maandag 22 december 2003

Door Gert-Jaap Hoekman - 22 DECEMBER 2003 - ZWOLLE - Degelijkheid is geen scheldwoord. Niet voor Edward Kamphuis. De passer/loper van Landstede Volleybal is het type speler dat het teambelang voor laat gaan. In de schaduw won ook hij zo vrij eenvoudig van Florie/Vrevok (3-1).

 

Edward Kamphuis (29) is de liefste jongen uit de klas. Zijn haar zit altijd in een keurige scheiding, buiten de zaal kleedt hij zich netjes. De Rotterdammer is niet de meest opvallende speler. Integendeel, Kamphuis is rustig en correct. Een teamspeler. Hij is geen Kay van Dijk, geen Jairo Hooi en zeker geen Luka Slabe. 
 
Noem hem de stille kracht van Landstede. ‘Ik ben er niet voor om de ballen in te slaan‘, weet de passer/loper. ‘Mijn taak is om servicedruk te geven en er voor te zorgen dat andere spelers het af kunnen maken. Ik ben een dienende speler.‘ Nog een statement: ‘Je hebt showpaarden en werkpaarden. Beschouw mij dan maar als een werkpaard en Jairo en Kay als de showpaarden.‘ 
 
Hij schikt zich in zijn rol, in het belang van het team. ‘Het is juist goed dat er verschillende karakters in ons team spelen. Dat heb je nodig. Met alleen sterspelers kom je er ook niet, dus sommige spelers moeten zich schikken. Je moet een hoger doel nastreven. Afspraken maken en de discipline hebben om je daar aan te houden, dat is heilig voor ons.‘ 
 
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ook bij Kamphuis. Want hoewel je het niet aan hem kunt zien, strookt zijn karakter niet met zijn positie in het team. ‘Eigenlijk zou ik het liefst een aanvaller zijn.‘ Hij zegt het zonder blikken of blozen. ‘Daar word ik wel op aangesproken. Want soms zou ik ook wel eens een balletje meer willen slaan. Dan maak ik het mezelf moeilijk, dat moet ik niet doen. Ik moet m‘n taak gewoon uitvoeren, meer niet.‘ 
 
Tegen Vrevok was Kamphuis geen uitblinker. Maar dat is hij eigenlijk nooit. Landstede moest het opnieuw vooral van de kracht van Kay van Dijk hebben. De Zwollenaren wonnen woensdag al met 3-0 van Vrevok. De Nieuwegeiners stonden zaterdag dus op scherp, maar toch konden ze ook toen eigenlijk geen vuist maken. ‘Vrevok is een emotionele ploeg‘, zag Kamphuis. ‘Kwalitatief zijn wij natuurlijk beter, maar zij hebben een vechtersmentaliteit. Daardoor maakten ze het ons nog moeilijk.‘ Kamphuis is gewoon degelijk. ‘Vanuit degelijk volleybal kun je werken naar spectaculair spel. Ik probeer weinig fouten te maken, te ondersteunen en mee te roteren in het team. Ik ben nog nét geen opvulling.‘
 

Copyright © 2003 De Stentor - alle rechten voorbehouden

< Terug naar het overzicht